Częsta pomyłka
Sarniak dachówkowaty czy szyszkowiec łuskowaty?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnySzyszkowiec łuskowaty to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także sarniak dachówkowaty to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Z góry sarniaka dachówkowatego można wziąć za szyszkowca łuskowatego – oba mają kapelusz pokryty grubymi łuskami. Wystarczy zajrzeć pod spód: sarniak ma łamliwe kolce, a szyszkowiec rurki, które po uszkodzeniu czerwienieją, a potem czernieją.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Sarniak dachówkowaty
Grubomięsisty kapelusz 6–25 cm, brązowawy z czerwonawym odcieniem, pokryty grubymi, ciemnymi, koncentrycznie ułożonymi łuskami. Pod spodem gęste, łamliwe kolce, białawe do szarobrązowych; miąższ pachnie korzennie. Rośnie w lasach iglastych, głównie w górskich świerczynach. Jadalny tylko młody i po obróbce – na surowo może być trujący, a stary jest gorzkawy i łykowaty.
Więcej o gatunku →Szyszkowiec łuskowaty
Kapelusz do 15 cm gęsto pokryty grubymi, odstającymi, wełnistymi łuskami szarobrunatnej barwy, przez co przypomina szyszkę. Rurki białawe, potem szarobrązowe; uszkodzone czerwienieją, a następnie czernieją. Rośnie rzadko, głównie pod bukami, w górach pod świerkami i jodłami; w Polsce pod ochroną częściową.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Sarcodon imbricatus (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.