Częsta pomyłka
Opieńka miodowa czy łuskwiak nastroszony?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyŁuskwiak nastroszony to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także opieńka miodowa to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Łuskwiak nastroszony jest cały pokryty sterczącymi łuskami — na kapeluszu i na trzonie poniżej pierścienia — i ma masywniejsze owocniki. Na kapeluszu opieńki miodowej są tylko delikatne łuseczki, łatwo ścieralne palcem. Łuskwiak jest niejadalny.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od sierpnia do listopada — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Opieńka miodowa
Wyrasta gęstymi kępami u podnóża drzew. Miodowy kapelusz z drobnymi łuseczkami; wymaga obgotowania.
Więcej o gatunku →Łuskwiak nastroszony
Kępy u podstawy pni lub na powalonych drzewach, głównie liściastych. Ochrowy do brązowego kapelusz 2–15 cm i trzon poniżej pierścienia gęsto pokrywają odstające, nastroszone łuski; blaszki żółtawe, potem rdzawobrązowe, a miąższ smakuje nieco jak rzodkiew. Pospolity od czerwca do listopada, wywołuje białą zgniliznę drewna; niejadalny.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Łuskwiak nastroszony (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.