Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Częsta pomyłka

Kurzawka ołowiana czy kurzawka otrębiasta?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Kurzawka otrębiasta to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.

Także kurzawka ołowiana to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Kurzawka otrębiasta bywa często mylona z kurzawką ołowianą. Otrębiasta ma zmienny kształt i okrywę pękającą na szorstkie poletka, a ołowiana jest kulista, z gładką, papierowatą, ołowianoszarą osłoną. Czasem rozstrzyga dopiero mikroskop.

Cechy obok siebie

CechaKurzawka ołowianaKurzawka otrębiasta
Jadalnośćwarunkowo jadalnyniejadalny
Barwaszarybrązowy
Siedliskołąkałąka
Sezoncze–paźcze–paź
KategoriaPozostałePozostałe

Sezon

Kurzawka ołowiana
Kurzawka otrębiasta

Oba gatunki owocują od czerwca do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Kurzawka ołowiana

Kulisty owocnik do 3 cm, bez trzonu, z początku pokryty białą okrywą, która odpada, odsłaniając cienką, papierowatą, ołowianoszarą osłonę z otworem na szczycie. Rośnie gromadnie od lata do jesieni na pastwiskach i łąkach, zwłaszcza nawożonych. Jadalne są tylko młode, jeszcze białe okazy; bardzo podobna jest kurzawka czerniejąca.

Więcej o gatunku →

Kurzawka otrębiasta

Drobna kurzawka 0,5–4,5 cm o zmiennym kształcie – kulista, gruszkowata lub walcowata. Biała okrywa z wiekiem staje się szorstka, otrębiasta i pęka na poletka, odsłaniając szarobrązową, jedwabistą osłonę z okrągłym otworem. Rośnie od czerwca do października w suchych, piaszczystych, słonecznych miejscach: przy drogach, na polanach i murawach.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Kurzawka zmienna (pl), Bovista aestivalis (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.