Gatunek
Wróć do atlasu
niejadalny

Płomiennica wilżynowa

Flammulina ononidis

Kapelusz 1,5–3 cm, lepki i błyszczący, jasnopomarańczowy, ku środkowi karmelowy do cynamonowobrązowego; blaszki koloru kości słoniowej z pomarańczowym odcieniem; trzon długi, aksamitny, u dołu brązowiejący. Rośnie od sierpnia do marca na obumarłych korzeniach wilżyny ciernistej, na trawiastych, wapiennych terenach i w zaroślach.

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — pomarańczowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.
Siedlisko — łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od sierpnia do marca.

Sezon

W Polsce

W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Płomiennica wilżynowa (Flammulina ononidis)
Płomiennica wilżynowa
Płomiennica zimowa (Flammulina velutipes)
Płomiennica zimowa

Płomiennica wilżynowa rośnie na obumarłych korzeniach wilżyny ciernistej w trawiastych, wapiennych miejscach i ma blaszki barwy kości słoniowej. Płomiennica zimowa tworzy kępy na pniakach drzew liściastych, zwłaszcza topoli i wierzb, a jej trzon jest od dołu brązowo zamszowy.

Płomiennica wilżynowaPłomiennica zimowa
Jadalnośćniejadalnyjadalny
Kolor kapeluszapomarańczowypomarańczowy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskołąkadrewno, liściasty, mieszany

Więcej z kategorii Pozostałe

Cała kategoria: Pozostałe

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.