
Zdjęcie: walt sturgeon (Mycowalt) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Katja Schulz · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Eugene Popov · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Miękusz szafranowy
Hapalopilus croceus
Jaskrawa, czerwonopomarańczowa huba 5–10 cm o pomarańczowych porach i gąbczastym, nasiąkniętym wodą miąższu, po wyschnięciu twardym. Rośnie na starych, osłabionych lub martwych dębach w starodrzewach i zabytkowych parkach. W Polsce bardzo rzadki i ściśle chroniony; podobny pomarańczowiec błyszczący rośnie na drzewach iglastych.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
43 stwierdzenia z Polski, z 4 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: październik 2025.
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (24), warmińsko-mazurskie (7), lubelskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Miękusz szafranowy jest jaskrawo czerwonopomarańczowy, z pomarańczowymi porami, i rośnie na starych dębach. Trujący miękusz rabarbarowy jest matowy, cynamonowobrązowy lub ochrowy, rośnie zwykle na brzozie, a jego miąższ od kropli zasady barwi się na fioletowo.
Najprościej rozróżnić je po drzewie: miękusz szafranowy rośnie na starych dębach, a pomarańczowiec błyszczący na martwych pniach jodeł i świerków. Pomarańczowiec jest za młodu filcowaty i często tworzy dachówkowate grupki, miękusz ma gąbczasty, nasiąknięty wodą miąższ; oba są rzadkie i chronione.


