Łysiczka czeska

Psilocybe bohemica

Higrofaniczny kapelusz 2–5 cm, wilgotny rdzawobrązowy, suchy jasnoochrowy; blaszki jasno-, potem ciemnobrązowe, a wysoki, biały, połyskujący trzon sinieje. Rośnie rzadko na butwiejącym drewnie i kompoście, w ogrodach, parkach i przy drogach. Zawiera sporo psylocybiny i psylocyny – grzyb halucynogenny, trujący.

Kategoria

Łysiczki

Sezon

sierpień – październik

Siedlisko

drewno, łąka

Na co patrzeć

Barwa kapelusza — brązowy. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Spód kapelusza — blaszki. To pierwsza rzecz, którą warto sprawdzić.

Siedlisko — drewno, łąka. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Owocowanie — od sierpnia do października.

Sezon

sty

lut

mar

kwi

maj

cze

lip

sie

wrz

paź

lis

gru

W Polsce

W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Łysiczka czeska

Łysiczka siniejąca

Łysiczka siniejąca przypomina łysiczkę czeską: obie rosną na butwiejącym drewnie lub zrębkach i sinieją. Siniejąca ma jednak u dojrzałych owocników wyraźnie falisty kapelusz i rośnie gromadnie na ściółkowanych rabatach, a czeska ma wysoki, biały, połyskujący trzon. Obie są trujące.

Jadalnośćtrującytrujący

Kolor kapeluszabrązowybrązowy

Spód kapeluszablaszkiblaszki

Siedliskodrewno, łąkadrewno, łąka

Zgłoś błąd w opisie