
Zdjęcie: Ramaria_aurea1.JPG: böhringer friedrich derivative work: Ak ccm · CC BY-SA 2.5 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: DenesFeri · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Thomas Heins from Friesenheim, Deutschland · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: natureluvr01 · CC BY 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Koralówka złocista
Ramaria aurea
Krzaczasty owocnik 5–12 cm, podobny do kalafiora: z grubej, białawej podstawy wyrastają coraz cieńsze gałązki, miodowo-, potem chromowożółte, o zaostrzonych końcach. Rośnie od lipca do października w wilgotnych lasach, głównie pod bukami i dębami na pogórzu; w Polsce bardzo rzadka. Młode bywają jadane, starsze są gorzkie i trujące – zbieranie się odradza.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
10 stwierdzeń z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1987 r.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (1), śląskie (1), wielkopolskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Koralówka żółta ma gałązki lśniąco żółte, brązowiejące na chwilę po ucisku, z kilkoma tępymi ząbkami na końcach, i miąższ o zapachu rzodkwi. Koralówka złocista ma końce gałązek zaostrzone, jest w Polsce bardzo rzadka, a jej starsze owocniki są gorzkie i trujące.
Koralówka złocista ma gałązki miodowo-, potem chromowożółte, o zaostrzonych końcach, wyrastające z grubej, białawej podstawy, i rośnie pod bukami i dębami. Koralówka gruba jest większa, pachnie gumą i trzyma się górskich świerczyn; w Polsce jej nie notowano.


