Gatunek
Wróć do atlasu
warunkowo jadalny

Koralówka gruba

Ramaria largentii

Inne nazwy: Gałęziak gruby

Jedna z największych koralówek, gęsto rozgałęziona, do 17 cm wysokości, intensywnie żółta lub pomarańczowożółta, o zapachu gumy. Rośnie w górskich świerczynach na wapiennych glebach; w Polsce nienotowana. Jadalna tylko za młodu — stare, gorzkie końce gałązek szkodzą; uwaga na trującą koralówkę strojną.

Kategoria
Pozostałe
Sezon
sierpień – wrzesień
Siedlisko
las iglasty
Barwa
żółty

Na co patrzeć

Barwa — żółty. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.
Siedlisko — las iglasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od sierpnia do września.

Sezon

W Polsce

W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.

Łatwo pomylić z

Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.

Koralówka gruba (Ramaria largentii)
Koralówka gruba
Koralówka strojna (Ramaria formosa)
Koralówka strojna

Koralówka gruba jest intensywnie żółta lub pomarańczowożółta, gęsto rozgałęziona i pachnie gumą, a rośnie w górskich świerczynach. Trująca koralówka strojna jest łososioworóżowa do pomarańczowej, z cytrynowożółtymi końcami gałązek, i rośnie pod bukami. Grubej w Polsce nie notowano.

Koralówka grubaKoralówka strojna
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Barważółtypomarańczowy
Siedliskoiglastyliściasty, mieszany
Koralówka gruba (Ramaria largentii)
Koralówka gruba
Koralówka złocista (Ramaria aurea)
Koralówka złocista

Koralówka złocista ma gałązki miodowo-, potem chromowożółte, o zaostrzonych końcach, wyrastające z grubej, białawej podstawy, i rośnie pod bukami i dębami. Koralówka gruba jest większa, pachnie gumą i trzyma się górskich świerczyn; w Polsce jej nie notowano.

Koralówka grubaKoralówka złocista
Jadalnośćwarunkowo jadalnywarunkowo jadalny
Barważółtyżółty
Siedliskoiglastyliściasty, iglasty

Więcej z kategorii Pozostałe

Cała kategoria: Pozostałe

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.