Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Gnilica cienka
Coniophora arida
Cienki, rozpostarty nalot ściśle przylegający do drewna, z gładką powierzchnią najpierw żółtawą, potem oliwkowobrązową do ciemnobrunatnej, otoczony białawym, strzępiastym brzegiem z promieniście rozchodzącymi się pasemkami. Pospolita na pniakach i leżących pniach drzew iglastych i liściastych.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
50 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (31), zachodniopomorskie (5), dolnośląskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Gnilicę oliwkową od gnilicy cienkiej pewnie odróżnia się dopiero pod mikroskopem. Obie tworzą rozpostarte, oliwkowawe naloty przylegające do drewna; oliwkowa jest w Polsce rzadka, a cienka pospolita.
Gnilica mózgowata ma nierówną powierzchnię pokrytą brodawkami i guzkami i wytwarza ciemne sznury grzybni, a gnilica cienka jest gładka, cieńsza i jaśniejsza. Obie są pospolite na martwym drewnie; mózgowata niszczy też zawilgocone drewno w budynkach.
Stroczek domowy ma watowatą, żółtawą lub brązowawą grzybnię, srebrnoszare kożuchy i grube sznury, a niszczy drewno w wilgotnych budynkach. Gnilica cienka to cienki, gładki nalot na pniakach i pniach w lesie, z białawym, strzępiastym brzegiem.
Więcej z kategorii Nadrzewne
