Zdjęcie: Ron Pastorino / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: no rights reserved · CC0 · źródło: iNaturalist
Dzwonkówka kwietniowa
Entoloma aprile
Wiosenna dzwonkówka, owocująca grupami od kwietnia do czerwca w próchnicznej ściółce lasów. Kapelusz 2–7,5 cm, stożkowaty, potem płaskowypukły z wyraźnym garbem, na mokro ciemnosepiowy i prążkowany, po wyschnięciu bladożółtobrązowy; trzon łatwo rozszczepia się wzdłuż. Bywa podawana jako jadalna, ale łatwo ją pomylić z trującymi dzwonkówkami.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
1 stwierdzenie z Polski — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1984 r..
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Dzwonkówka wiosenna ma bardzo ciemny, brązowoszary kapelusz i trzon i nie pachnie mąką. Dzwonkówka kwietniowa po wyschnięciu blednie do bladożółtobrązowej, a jej trzon łatwo rozszczepia się wzdłuż. Wiosenna jest trująca — wywołuje mdłości, wymioty i biegunkę.
Dzwonkówka kwietniowa rośnie najczęściej przy wiązach i ma smuklejszy, kruchy trzon, a dzwonkówka tarczowata towarzyszy głogom, jabłoniom, śliwom i gruszom. Obie mają ciemny, higrofaniczny kapelusz i pojawiają się wiosną. Obie bywają jadane, ale łatwo je pomylić z trującymi dzwonkówkami.
Więcej z kategorii Dzwonkówki
