Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Buławka rurkowata
Typhula fistulosa
Inne nazwy: Pałecznica rurkowata, Buławniczka rurkowata
Smukła, nierozgałęziona pałeczka, zwykle do 20 cm wysokości i do 1 cm grubości, w środku pusta. Z początku bladożółta, z wiekiem ciemnieje do żółto- i czerwonobrązowej; dolna, jałowa część jest ciemniejsza i gładsza. Wyrasta późną jesienią, zwykle pojedynczo, na starych, opadłych liściach dębów i buków. W Polsce rzadka; niejadalna.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
218 stwierdzeń z Polski, z 15 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: grudzień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: zachodniopomorskie (48), wielkopolskie (36), łódzkie (27).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Buławka rurkowata jest dużo smuklejsza — ma najwyżej około centymetra grubości — i pusta w środku; wyrasta późną jesienią, zwykle pojedynczo. Buławka pałeczkowata to gruba maczuga z tępo zaokrąglonym szczytem, brązowiejąca w miejscach dotyku. Żadnej nie warto zbierać: rurkowata jest niejadalna, pałeczkowata chroniona i gorzka.
Buławniczka sitowa to nitkowata pałeczka do 5 cm i grubości 1–2 mm, często wyrastająca masowo wśród opadłych liści. Buławka rurkowata jest znacznie większa i grubsza, a rośnie zwykle pojedynczo; obie pojawiają się późną jesienią.
Buławka rurkowata to wysoka, smukła i pusta w środku pałeczka na opadłych liściach dębów i buków. Buławka obcięta jest krępą maczugą z płasko ściętym wierzchołkiem, rośnie w górskich świerczynach, a jej miąższ po przekrojeniu brązowofioletowieje.
Podobne są też: Buławka skręcona, Buławka spłaszczona
Więcej z kategorii Pozostałe
