Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Częsta pomyłka

Twardziak szczeciniasty czy boczniaczek pomarańczowożółty?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Boczniaczek pomarańczowożółty to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.

Także twardziak szczeciniasty to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Wyblakłe okazy boczniaczka pomarańczowożółtego bywają mylone z twardziakiem szczeciniastym, ale boczniaczek zachowuje pomarańczowe blaszki nawet przy wypłowiałym kapeluszu i nieprzyjemnie pachnie. Twardziak ma filcowaty kapelusz i krótki, boczny trzon; boczniaczek jest niejadalny.

Cechy obok siebie

CechaTwardziak szczeciniastyBoczniaczek pomarańczowożółty
Jadalnośćwarunkowo jadalnyniejadalny
Kolor kapeluszabrązowypomarańczowy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskolas liściasty, drewnodrewno, las liściasty
Sezonmaj–liswrz–gru
KategoriaPozostałeBoczniakowate

Sezon

Twardziak szczeciniasty
Boczniaczek pomarańczowożółty

Oba gatunki owocują od września do listopada — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Twardziak szczeciniasty

Lejkowaty lub muszlowaty, filcowaty kapelusz 3–10 cm, za młodu mięsistoczerwony z fioletowym odcieniem, później ochrowożółty; wąskie, gęste blaszki głęboko zbiegają na krótki, boczny trzon. Rośnie na pniakach i martwych pniach brzóz, buków, topoli i dębów. Jadalny tylko za młodu, starszy staje się bardzo twardy; w Polsce rzadki.

Więcej o gatunku →

Boczniaczek pomarańczowożółty

Wachlarzowate, pomarańczowe kapelusze pokryte drobnym meszkiem, rosnące gęstymi, dachówkowatymi kępami na obumarłym drewnie. Wydziela nieprzyjemny zapach i jest niejadalny.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Łyczak szczeciniasty (pl), Lentinus strigosus (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.