Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Polówka półkulista czy stożkówka białotrzonowa?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Stożkówka białotrzonowa to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Także polówka półkulista to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Polówka półkulista ma żółtawy do żółtobrązowego kapelusz i brązowe blaszki, a trująca stożkówka białotrzonowa — biały, naparstkowaty kapelusz na bardzo cienkim, szklistym trzonie. Obie rosną na trawnikach i łąkach, więc drobnych grzybów z trawy nie zbieraj bez pewności.

Cechy obok siebie

CechaPolówka półkulistaStożkówka białotrzonowa
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Kolor kapeluszażółtybiały
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskołąkałąka
Sezonmaj–paźsie–paź
KategoriaPolówkaPozostałe

Sezon

Polówka półkulista
Stożkówka białotrzonowa

Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Polówka półkulista

Pospolita, drobna polówka o półkulistym, żółtawym do żółtobrązowego kapeluszu 1–4 cm i cienkim trzonie bez pierścienia. Masowo pojawia się po deszczach od maja do października na łąkach, pastwiskach, trawnikach i przydrożach. Bywa uznawana za jadalną, ale łatwo ją pomylić z trującymi włośniankami.

Więcej o gatunku →

Stożkówka białotrzonowa

Delikatny, biały do kości słoniowej kapelusz średnicy 1–2 cm w kształcie naparstka lub dzwonka, z blaszkami ciemniejącymi do cynamonowobrązowych, na bardzo cienkim, szklistobiałym trzonie do 11 cm. Rośnie na trawnikach, łąkach i przydrożach; owocnik żyje krócej niż dobę. Grzyb trujący – zawiera fallotoksyny.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Stożkówka miękka (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.