Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Polówka półkulista czy łysiczka ciemnobrązowa?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Łysiczka ciemnobrązowa to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Także polówka półkulista to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Polówka półkulista ma podobną wielkość, ale kapelusz kremowy do żółtobrązowego, nieprążkowany, i jaśniejszy, jasnobrązowy wysyp zarodników. Łysiczka ciemnobrązowa ma kapelusz z tępym garbkiem i galaretowatą skórką, w wilgoci lepki i kasztanowy. Łysiczka jest trująca.

Cechy obok siebie

CechaPolówka półkulistaŁysiczka ciemnobrązowa
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Kolor kapeluszażółtybrązowy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskołąkałąka
Sezonmaj–paźcze–paź
KategoriaPolówkaŁysiczki

Sezon

Polówka półkulista
Łysiczka ciemnobrązowa

Oba gatunki owocują od czerwca do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Polówka półkulista

Pospolita, drobna polówka o półkulistym, żółtawym do żółtobrązowego kapeluszu 1–4 cm i cienkim trzonie bez pierścienia. Masowo pojawia się po deszczach od maja do października na łąkach, pastwiskach, trawnikach i przydrożach. Bywa uznawana za jadalną, ale łatwo ją pomylić z trującymi włośniankami.

Więcej o gatunku →

Łysiczka ciemnobrązowa

Kapelusz 0,5–2 cm z tępym garbkiem, higrofaniczny: wilgotny żółtawy do kasztanowobrązowego i lepki, suchy jasnoszarożółty z rdzawym garbkiem; skórka galaretowata. Rośnie od lata do jesieni na silnie nawożonych terenach trawiastych, czasem na odchodach; w Polsce rzadka. Należy do rodzaju grzybów psylocybinowych – trująca.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Łysiczka ciemnobrązowa (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.