Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Częsta pomyłka

Gołąbek białozielonawy czy muchomor cytrynowy?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Muchomor cytrynowy to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.

Także gołąbek białozielonawy to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Niedoświadczeni grzybiarze mogą pomylić gołąbka białozielonawego z muchomorem cytrynowym. Muchomor ma żółtawy pierścień, bulwiastą nasadę trzonu z krótką, postrzępioną pochwą i pachnie surowym ziemniakiem, a gołąbek ma śliski, zielonkawy kapelusz; zawsze oglądaj podstawę trzonu, bo w grę wchodzi też trujący muchomor zielonawy.

Cechy obok siebie

CechaGołąbek białozielonawyMuchomor cytrynowy
Jadalnośćwarunkowo jadalnyniejadalny
Kolor kapeluszazielonawyżółty
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskolas liściasty, las iglasty, las mieszanylas liściasty, las iglasty, las mieszany
Sezoncze–lislip–lis
KategoriaGołąbkiMuchomory

Sezon

Gołąbek białozielonawy
Muchomor cytrynowy

Oba gatunki owocują od lipca do listopada — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Gołąbek białozielonawy

Kapelusz zielonkawy do żółtozielonego, śliski po deszczu, miąższ lekko piecze w smaku, zwłaszcza w blaszkach. Rośnie głównie pod brzozami; po ugotowaniu traci gorycz, ale bywa mylony z trującymi muchomorami.

Więcej o gatunku →

Muchomor cytrynowy

Bladożółtawy, czasem żółtozielonkawy kapelusz z nielicznymi łatkami, żółtawy pierścień i krótka, postrzępiona pochwa na bulwiastej podstawie trzonu; miąższ pachnie surowym ziemniakiem. Bardzo pospolity w różnych typach lasów; niejadalny, łatwo pomylić z trującym muchomorem zielonawym.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Gołąbek białozielonawy (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.