Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Borowik ceglastopory odmiana żonkilowa czy borowik wilczy?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Borowik wilczy to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Także borowik ceglastopory odmiana żonkilowa to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Borowik wilczy ma gładki trzon, a odmiana żonkilowa borowika ceglastoporego — żółty trzon gęsto pokryty ceglastymi kropkami. Oba mają czerwone pory i rosną pod dębami i bukami. Wilczy najpewniej jest trujący, a żonkilowa nadaje się do jedzenia tylko po dokładnym ugotowaniu.

Cechy obok siebie

CechaBorowik ceglastopory odmiana żonkilowaBorowik wilczy
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Kolor kapeluszabrązowybrązowy
Spód kapeluszarurkirurki
Siedliskolas liściastylas liściasty
Sezonmaj–lislip–wrz
KategoriaBorowikiBorowiki

Sezon

Borowik ceglastopory odmiana żonkilowa
Borowik wilczy

Oba gatunki owocują od lipca do września — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Borowik ceglastopory odmiana żonkilowa

Odmiana krasnoborowika ceglastoporego związana z dębami i bukami, w Polsce bardzo rzadka i wpisana na czerwoną listę jako wymierająca. Ma pomarańczowoczerwone pory, żółty trzon w ceglaste kropki i żółty miąższ, który po przekrojeniu szybko sinieje. Jadalna wyłącznie po dokładnym ugotowaniu.

Więcej o gatunku →

Borowik wilczy

Ciepłolubny gatunek rosnący w świetlistych lasach liściastych pod dębami i bukami. Podobnie jak inne krwistoborowiki ma czerwone rurki i najpewniej działa trująco, choć jego toksyczność nie jest w pełni poznana.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Neoboletus luridiformis (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.