Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Leanne Stacy Reitan · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alexey Sergeev / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Srđan Lazarević · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Tęgoskór kurzawkowy
Scleroderma bovista
Kulisty lub lekko spłaszczony owocnik 2–5 cm, bez trzonu, z cienką, gładką okrywą barwy piaskowobrązowożółtej, pękającą na starość na szczycie; wnętrze z białego robi się ciemnobrązowe. Wśród krajowych tęgoskórów wyróżnia się gładką powierzchnią. Rośnie na piaszczystej glebie w lasach i na wydmach.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
72 stwierdzenia z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 18 sierpnia 2026.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (18), wielkopolskie (12), zachodniopomorskie (6).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Tęgoskór lamparci ma okrywę usianą drobnymi, ciemnymi łuseczkami w jaśniejszych obwódkach, jak cętki, i rośnie pod dębami; jest trujący. Tęgoskór kurzawkowy ma okrywę gładką, piaskowobrązowożółtą. Pewne rozróżnienie podobnych tęgoskórów daje dopiero mikroskop.
Tęgoskór kurzawkowy jest mniejszy, ma cienką, gładką okrywę barwy piaskowej, a u podstawy wyraźny pęk grzybni podobny do krótkiego korzenia. Tęgoskór cytrynowy jest twardy i ciężki, z grubą, słomkowożółtą okrywą w płaskich brodawkach; zjedzony w większej ilości zatruwa.
Więcej z kategorii Pozostałe
