Zdjęcie: Jason Hollinger (jason) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: James Lindsey · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Przykuta · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Paul Morris · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Tarczownica skalna
Parmelia saxatilis
Szara lub szaroniebieskawa, ściśle przylegająca plecha do 20 cm, o płatach z siateczką wgłębień i gęstymi, ciemno zakończonymi izydiami. Rośnie głównie na skałach krzemianowych, rzadziej na korze. Służyła do barwienia wełny na rdzawe odcienie; podobna tarczownica bruzdkowana na skałach pojawia się rzadko.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
538 stwierdzeń z Polski, z 15 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: luty 2026.
Najwięcej stwierdzeń: dolnośląskie (112), pomorskie (101), podlaskie (44).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Tarczownica skalna rośnie głównie na skałach krzemianowych, a jej płaty pokrywają gęste izydia o ciemnych końcach. Tarczownica bruzdkowana porasta prawie zawsze korę drzew, a wzdłuż drobnych bruzd na jej plesze tworzą się mączyste soralia.
Żełuczka izydiowa ma plechę żółtawozieloną, o bardziej zaokrąglonych odcinkach, i zwykle tworzy owocniki. Tarczownica skalna jest szara lub szaroniebieskawa, z siateczką wgłębień na płatach, a czerwonobrunatne owocniki wytwarza bardzo rzadko.
Tarczownica skalna ma podobną, szaroniebieskawą barwę, ale jej plecha jest większa, do 20 cm, z siateczką wgłębień i gęstymi, ciemno zakończonymi izydiami. Obrost modry tworzy małe rozetki, 2–4 cm, z dużymi, kulistymi, sinawymi soraliami.
Podobne są też: Tarczownica ernst, Żełuczka wąskolistna
Więcej z kategorii Porosty
