Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Henk Monster · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Rudolphous · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Skórnik dębowy
Stereum gausapatum
Muszelkowate, dachówkowato skupione kapelusiki o szczeciniastym wierzchu, strefowanym w odcieniach rdzawych i rudawych, z białawym brzegiem. Gładki, jasny spód po zranieniu czerwienieje, potem brunatnieje i czernieje. Rośnie głównie na dębach, często obok skórnika szorstkiego; niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
20 stwierdzeń z Polski, z 6 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (6), śląskie (2), wielkopolskie (2).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Oba skórniki czerwienieją po zranieniu, ale rosną na innym drewnie: dębowy głównie na dębach, nigdy na iglastych, a krwawiący na martwych pniach i gałęziach drzew iglastych. Skórnik dębowy tworzy muszelkowate, szczeciniaste, promieniście pofałdowane kapelusiki, krwawiący szarobiaławą powłokę z białym obrzeżem.
Skórnik pomarszczony też czerwienieje po zranieniu, ale tworzy wieloletnie, zdrewniałe plastry z żółtawym spodem i rośnie na leszczynie, olszy, buku i dębie. Skórnik dębowy ma muszelkowate kapelusiki z promienistymi fałdami, rdzawo strefowane, i rośnie głównie na dębach.
Skórnik dębowy rośnie na dębach, przylega do drewna płasko albo z nieco odstającym brzegiem, a jego spód po zranieniu czerwienieje, potem czernieje. Skórnik szorstki tworzy szorstko owłosione półeczki z pomarańczowożółtym spodem, który po uszkodzeniu nie zmienia barwy.
Więcej z kategorii Pozostałe
