Zdjęcie: mangoblatt · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Copyright ©2012 Alan Rockefeller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Alok Mahendroo / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Donald Johnston / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Purchawka gruszkowata
Lycoperdon pyriforme
Rośnie gęstymi grupami na butwiejącym drewnie i pniakach, co odróżnia ją od innych purchawek rosnących na ziemi. Uznawana za smaczny grzyb jadalny, dopóki miąższ w środku pozostaje biały.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
549 stwierdzeń z Polski, z 16 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1 października 2026. W ostatnich 30 dniach: 4 stwierdzenia — co jeszcze znaleziono.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (62), podlaskie (47), łódzkie (41).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Purchawka gruszkowata rośnie gęstymi grupami na butwiejącym drewnie i uwalnia zarodniki przez otwór na szczycie. Tęgoskór cytrynowy wyrasta z piaszczystej gleby, jest twardy i ciężki, ma grubą, żółtawą okrywę w płaskich brodawkach, a w środku szybko robi się fioletowoczarny. Tęgoskór jest trujący.
Purchawka gruszkowata nie ma wyraźnych kolców i rośnie gęstymi grupami na butwiejącym drewnie — na zakopanym może wyglądać, jakby rosła z ziemi. Purchawka chropowata jest pokryta kolczastymi brodawkami. Obie nadają się do jedzenia, dopóki miąższ jest biały.
Więcej z kategorii Purchawkowate
