Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gilmar R. Ferreira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Próchnilec długotrzonkowy
Xylaria longipes
Twarde, smukłe, palczaste lub lekko maczugowate podkładki wysokości 2–10 cm, z zaokrąglonym szczytem i wyraźnym trzonkiem; najpierw szarobrązowe, z wiekiem prawie czarne i szorstkie, wewnątrz białe. Rośnie od wiosny do jesieni na martwym drewnie, głównie klonów i buków; od próchnilca maczugowatego różni się smuklejszą sylwetką.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
137 stwierdzeń z Polski, z 13 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 12 września 2026.
Najwięcej stwierdzeń: podlaskie (40), dolnośląskie (12), małopolskie (10).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Próchnilec długotrzonkowy jest smuklejszy i ma wyraźny trzonek; wyrasta przeważnie na obumarłych gałęziach klonów i buków. Próchnilec maczugowaty tworzy masywniejsze, krępe maczugi, często zrośnięte, na drewnie i korzeniach buków i dębów.
Więcej z kategorii Pozostałe
