Zdjęcie: Tim Sage / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Ruslan Sadykov · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Pavel Kacl · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Pięknoróg językowaty
Calocera glossoides
Nierozgałęziona, językowata lub maczugowata pałeczka wysokości 3–10 mm o tępym szczycie, gładka, żółta do żółtopomarańczowej, w wilgoci lepka; krótki trzonek po wyschnięciu ciemnieje. Rośnie gromadnie późną jesienią i wczesną zimą na obumarłych konarach i pniach dębów, rzadziej klonów i buków. Rzadki, niejadalny.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
W bazie GBIF nie ma jeszcze stwierdzeń tego gatunku z Polski (stan na 18 października 2026). To nie znaczy, że tu nie rośnie — zwykle tylko tyle, że nikt go nie zgłosił.
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Pięknoróg językowaty jest nierozgałęziony, stosunkowo szeroki jak na swoją wysokość, z tępym szczytem, i rośnie na konarach dębów. Pięknoróg dwuprzegrodowy jest zwykle widlasto rozgałęziony, ma ostre szczyty i trzyma się martwego drewna świerków, jodeł i sosen.
Pięknoróg szydłowaty jest zwykle węższy i dłuższy, a pięknoróg językowaty krępy, szeroki w stosunku do wysokości, maczugowaty. Oba to nierozgałęzione, żółte pałeczki na martwym drewnie liściastym; językowaty pojawia się głównie późną jesienią na konarach dębów.
Pięknoroga największego łatwo rozpoznać: jest dużo większy, krzaczasto rozgałęziony i rośnie na drewnie iglastym. Pięknoróg językowaty to drobna, nierozgałęziona pałeczka do 1 cm, wyrastająca późną jesienią na konarach dębów.
Więcej z kategorii Pozostałe
