Pajęczowiec tępozarodnikowy

Botryobasidium obtusisporum

Inne nazwy: Pajęczynowiec tępozarodnikowy

Jednoroczny, błonkowaty nalot cieńszy niż milimetr, o gładkiej powierzchni, po wyschnięciu blado płowożółtej do bladoochrowej; świeży nie ma zapachu ani smaku. Saprotrof znany z nielicznych stanowisk w Polsce, częstszy w Skandynawii; oznaczenie wymaga mikroskopu.

Kategoria

Pozostałe

Sezon

brak danych

Siedlisko

drewno

Barwa

żółty

Na co patrzeć

Kolor — żółty. Kształt i fakturę porównaj ze zdjęciami.

Siedlisko — drewno. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.

Sezon

Sezonu owocowania tego gatunku nie udało się ustalić: źródła, z których korzystamy, nie podają go wprost, a notowań z Polski i reszty Europy jest za mało, by go wyznaczyć.

W Polsce

3 stwierdzenia z Polski — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.

Ostatnie: 1973 r.

Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF

Zgłoś błąd w opisie

Więcej z kategorii Pozostałe

Pajęczowiec niepozorny

Botryobasidium conspersum

niejadalny

Pajęczowiec owłosiony

Botryobasidium pilosellum

niejadalny

Pajęczowiec szerokostrzępkowy

Botryobasidium laeve

niejadalny

Pajęczowiec wąskokonidiowy

Botryobasidium medium

niejadalny

Pajęczowiec wąskozarodnikowy

Botryobasidium intertextum

niejadalny

Pajęczowiec ziarnistostrzępkowy

Botryobasidium pruinatum

niejadalny

Cała kategoria: Pozostałe