Zdjęcie: Felix Schumm · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lairich Rig · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lairich Rig · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Odnożyca rynienkowata
Ramalina calicaris
Szarozielona, krzaczkowata plecha, z wiekiem zwisająca i długa nawet na 15–20 cm, z wąskich, wstęgowatych gałązek wyraźnie zwiniętych w rynienki. Często tworzy różowawoochrowe owocniki na końcach lub zgięciach gałązek. Rośnie na gałęziach i gałązkach drzew; bywa mylona z odnożycą kępkową.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
4 stwierdzenia z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1910 r..
Najwięcej stwierdzeń: dolnośląskie (2), małopolskie (1), pomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Odnożyca rynienkowata bywa często mylona z kępkową. Kępkowa tworzy gęste, sztywne kępki do 5 cm z krótkich, spłaszczonych gałązek zakończonych owocnikami, a rynienkowata ma wąskie gałązki zwinięte w rynienki, z wiekiem zwisające, z owocnikami często poniżej szczytu.
Odnożyca rynienkowata bywa podobna do mąkli tarniowej, ale jej wąskie, wstęgowate gałązki są zwinięte w rynienki i często niosą różowawoochrowe owocniki. Mąkla ma spłaszczone, widlaste odcinki przypominające małe poroże, z wyraźnie jaśniejszym spodem i białawymi urwistkami na brzegach.
Odnożyca jesionowa ma szerokie, pomarszczone odcinki i niemal zawsze duże, nerkowate owocniki, a odnożyca rynienkowata — wąskie, wstęgowate gałązki zwinięte w rynienki. Obie mogą zwisać na 15–20 cm i rosną na korze drzew.
Więcej z kategorii Porosty
