
Zdjęcie: wweellll · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: no rights reserved · CC0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: W Rao · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: amadej trnkoczy (amadej) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Nibypłucnik kędzierzawy
Cetrelia cetrarioides
Inne nazwy: Nibypłucnik wątpliwy
Duża, listkowata plecha do 20 cm, z odcinkami o wzniesionych, falistych brzegach; wierzch żółtawo- do zielonawoszarego, z białymi plamkami i mączystymi soraliami na brzegach, spód czarny. Należy do grupy czterech niemal identycznych gatunków, rozróżnianych głównie chemicznie. Porasta korę, przeważnie drzew liściastych.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
221 stwierdzeń z Polski, z 10 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2021 r.
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (44), lubelskie (42), podkarpackie (40).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Nibypłucnik wątpliwy w dawnym, szerokim ujęciu obejmował także nibypłucnika kędzierzawego. Oba mają dużą, listkowatą plechę z falistymi odcinkami, białymi plamkami, soraliami na brzegach i czarnym spodem, a rozróżnia się je głównie po składzie chemicznym.
Nibypłucnik kędzierzawy i nibypłucnik mnisi należą do czwórki niemal identycznych porostów wydzielonych z dawnego nibypłucnika wątpliwego. W terenie nie da się ich pewnie odróżnić — rozstrzyga skład chemiczny plechy.
Płucnik modry ma mniejszą plechę, 3–10 cm, w dużej części odstającą od podłoża, o niebieskawoszarym wierzchu i czarnym spodzie jaśniejszym na obwodzie. Nibypłucnik kędzierzawy jest większy, do 20 cm, żółtawo- do zielonawoszary, z białymi plamkami na wierzchu.


