Ilustracja poglądowa — brak wolnego zdjęcia
niejadalny
Łzawnik estoński
Guepiniopsis estonica
Drobne, 1–4 mm, poduszeczkowate owocniki na krótkim trzonku, świeże żółte do pomarańczowych, szorstkie i błyszczące, po wyschnięciu pomarańczowobrązowe; miąższ galaretowaty. Pojawia się od października do stycznia na leżących na ziemi gałązkach świerków i innych iglaków; w Polsce zagrożony.
Na co patrzeć
Kolor — pomarańczowy.
Siedlisko — drewno, las iglasty. Zwróć uwagę na to, co rośnie w promieniu kilku metrów.
Owocowanie — od października do stycznia.
Sezon
W Polsce
4 stwierdzenia z Polski, z 3 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2016 r.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (1), podlaskie (1), pomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Więcej z kategorii Pozostałe
Łysostopek wrzecionowatotrzonowy
Gymnopus fusipes
niejadalny
Łzawniczka korzeniasta
Ditiola radicata
niejadalny
Łzawniczka żółtoczerwonawa
Dacryonaema rufum
niejadalny
Łzawnik główkowaty
Dacrymyces capitatus
niejadalny
Łzawnik jajowatozarodnikowy
Dacrymyces ovisporus
niejadalny
Łzawnik rozciekliwy
Dacrymyces stillatus
niejadalny