Zdjęcie: Ron Pastorino / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Rasbak · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Versteeg · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: IKAl_20121111_Pilze.jpg: IKAl derivative work: Ak ccm · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Kubek ołowianoszary
Cyathus olla
Kubeczek wysokości około 1 cm, z zewnątrz delikatnie owłosiony, ochrowy, potem szarawy, wewnątrz gładki, lśniący i popielaty – bez prążków, czym różni się od kubka prążkowanego. Na dnie leżą białawe lub szare, krążkowate perydiole, wyrzucane przez krople deszczu. Pospolity na resztkach roślin i drewna w lesie, na polu, w ogrodzie, a nawet na balkonie.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
87 stwierdzeń z Polski, z 12 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 22 lipca 2026.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (19), wielkopolskie (12), podlaskie (4).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Kubek prążkowany jest z zewnątrz gęsto kosmaty, rdzawobrązowy do prawie czarnego, a od środka wyraźnie prążkowany. Ołowianoszary jest jedwabiście włóknisty, ochrowy do szarawego, a w środku gładki, bez prążków.
Kubek gnojowy ma z zewnątrz kosmatą, kolczastą powierzchnię i rośnie na odchodach zwierząt. Kubek ołowianoszary jest tylko delikatnie owłosiony, wewnątrz gładki i lśniąco popielaty, i wyrasta na resztkach roślin i drewna.
Więcej z kategorii Pozostałe
