Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Andreas Kunze · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Svencapoeira · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gerhard Koller / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Kisielnica smołowata
Exidia pithya
Inne nazwy: Kisielec smołowaty
Czarne do ciemnosepiowych, gumowato-galaretowate owocniki, najpierw guziczkowate, do 5 cm, potem zlewające się w nieregularne płaty do 30 cm. Górna powierzchnia pofałdowana, lśniąca, usiana drobnymi brodawkami. Rozkłada martwe gałęzie, zwykle jeszcze przyczepione do drzewa; podawana zarówno z drzew liściastych, jak i iglastych.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
105 stwierdzeń z Polski, z 9 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: wrzesień 2025.
Najwięcej stwierdzeń: łódzkie (53), opolskie (18), zachodniopomorskie (10).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Nazwy kisielnicy smołowatej i kisielnicy kędzierzawej bywały mylone, a obie tworzą czarne, galaretowate, pofałdowane owocniki zlewające się w płaty. Smołowata ma owocniki mniejsze i bardziej płaskie i rośnie głównie na drzewach iglastych, kędzierzawa – na martwym drewnie liściastym.
Kisielnicę trzoneczkową często myli się ze smołowatą. Trzoneczkowa tworzy osobne owocniki w kształcie krążka lub kieliszka na krótkim, stożkowatym trzonku, które prawie nigdy się nie zlewają, a guziczkowate owocniki smołowatej szybko łączą się w płaty sięgające 30 cm.
Więcej z kategorii Pozostałe
