
Zdjęcie: Alan Rockefeller · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Sus scrofa · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: weed lady / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: weed lady / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Drewnowiec cynamonowobrunatny
Xylobolus subpileatus
Twardy, skorupiasty grzyb ściśle przyrośnięty do drewna, często z odgiętymi, płaskimi lub falistymi kapelusikami szerokości 2–20 cm – z wierzchu ciemnymi i strefowanymi, od spodu jasnymi. Rośnie wyłącznie na powalonych pniach dębów, rozkładając w nich ligninę, przez co drewno przybiera wzór plastra miodu.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
1 stwierdzenie z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 1989 r.
Najwięcej stwierdzeń: wielkopolskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Szczeciniak rdzawy ma bardzo cienkie, gęsto dachówkowate owocniki z wąskim czarnym pasem i rdzawobrązowym spodem. Drewnowiec cynamonowobrunatny to twarda skorupa z odgiętymi kapelusikami o jasnym spodzie; oba rosną na martwych dębach.
Żagwiak wielkopory ma od spodu rurki z wyjątkowo dużymi porami, a drewnowiec cynamonowobrunatny jasny spód bez porów. Drewnowiec rośnie wyłącznie na powalonych pniach dębów, a drewno, które rozkłada, przybiera wzór plastra miodu.


