
Zdjęcie: de:Benutzer:Naturfotograf · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dan Molter / Mushroom Observer · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Björn S... · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Dr. Hans-Günter Wagner · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Drewniak szkarłatny
Hypoxylon fragiforme
Półkuliste, twarde podkładki 2–9 mm, rdzawe, z drobnymi guzkami na powierzchni, często zlane w nieregularne skupiska; z wiekiem brązowieją aż do brązowoczarnych, a wnętrze mają czarne. Spotykany przez cały rok na martwych pniach i gałęziach, głównie buka; jeden z pierwszych grzybów rozkładających martwe drewno.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
123 stwierdzenia z Polski, z 11 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: maj 2026.
Najwięcej stwierdzeń: śląskie (9), łódzkie (7), wielkopolskie (7).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Drewniak szkarłatny trzyma się przede wszystkim buka i ma na powierzchni wyraźne guzki, a drewniak pierzasty jest gładszy i wybiera gałęzie leszczyny, olszy czy dębu. Pewne rozróżnienie zapewnia jednak dopiero mikroskop.
Drewniak czerwonawy i drewniak szkarłatny tworzą rdzawe podkładki na martwym drewnie, także bukowym, i pewnie rozdziela je dopiero mikroskop. Wskazówką bywa słodkawy, kokosowy zapach drewna pod drewniakiem czerwonawym.
Drewniak szkarłatny ma drobne, kilkumilimetrowe podkładki, bez stref w przekroju i najwyżej brązowoczarne. Warstwiak zwęglony jest dużo większy (3–6 cm), czarny jak węgiel, a po przekrojeniu widać w nim koncentryczne warstwy.
Podobne są też: Zgliszczak pospolity


