
Zdjęcie: Holger Krisp · CC BY 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Jerzy Opioła · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: EmillimeS · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Schwoba-power · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Czarka jurajska
Sarcoscypha jurana
Miseczka 1–3 cm (wyjątkowo do 5,5 cm) na krótkim trzonku, wewnątrz gładka i szkarłatna, z zewnątrz ochrowoczerwona, na sucho biała, pokryta białawymi włoskami. Od czarki szkarłatnej odróżnia się tylko pod mikroskopem. Na przełomie zimy i wiosny rośnie na gałązkach lip w żyznych lasach na skałach jurajskich; w Polsce bardzo rzadka i ściśle chroniona.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
3 stwierdzenia z Polski, z 1 województwa — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2019 r..
Najwięcej stwierdzeń: małopolskie (3).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Czarka jurajska jest bardzo podobna do czarki szkarłatnej i pewnie odróżnić je można tylko pod mikroskopem. Wskazówką jest podłoże: jurajska rośnie na gałązkach lip, a szkarłatna głównie na drewnie buków, wiązów i krzewów różowatych.
Czarka jurajska rośnie na gałązkach lip w lasach na skałach jurajskich, a czarka austriacka głównie na drewnie olsz, wierzb i klonów. Obie mają szkarłatne wnętrze i białawe włoski na zewnątrz, więc poza żywicielem różnice widać dopiero pod mikroskopem.


