
Zdjęcie: Felix Schumm · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Lairich Rig · CC BY-SA 2.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: rmjb · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Zdjęcie: Barry Stewart · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Chrobotek jeleni
Cladonia subcervicornis
Tworzy zwarte poduszeczki z dużych, wzniesionych łusek plechy pierwotnej – z wierzchu szarozielonych lub sinawych, od spodu białych i u nasady sczerniałych. Niskie, kubkowate podecja pojawiają się rzadko. Rośnie na cienkiej warstwie próchnicy w szczelinach skał, zwłaszcza na nadmorskich wrzosowiskach zachodniej i północnej Europy.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
46 stwierdzeń z Polski, z 2 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2001 r..
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (41), zachodniopomorskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Chrobotek halny ma, podobnie jak chrobotek jeleni, duże, łuskowate plechy pierwotne i bywa z nim mylony. Chrobotka jeleniego wyróżniają wydłużone łuski, od spodu białe i u nasady mocno sczerniałe, tworzące zwarte poduszeczki w szczelinach skał.
Chrobotek okółkowy ma dużą, łuskowatą plechę pierwotną jak chrobotek jeleni, więc łatwo je pomylić. Jeleni ma wydłużone łuski z sczerniałą od spodu nasadą i rzadko wytwarza podecja; okółkowego zdradzają podecja przypominające drabinkę lub poroże.


