Zdjęcie: Alberto Salguero · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Yaros.cv · CC BY 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Татьяна Горбушина · CC0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Owen VanAntwerpen · CC BY-SA 4.0 · źródło: Wikimedia Commons
Chrobotek alpejski
Cladonia stellaris
Tworzy gęste, niemal kuliste krzaczki wysokości 2–10 cm z pustych w środku, wielokrotnie, zwykle czterodzielnie rozgałęzionych gałązek, bez wyraźnego pędu głównego. Plecha biaława, żółtawa lub szarozielonkawa, a końce gałązek nie brunatnieją. Rośnie na ziemi w borach chrobotkowych, na torfowiskach wysokich i w górach; w Polsce rzadki i ściśle chroniony.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
323 stwierdzenia z Polski, z 11 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2023 r.
Najwięcej stwierdzeń: pomorskie (51), podlaskie (31), świętokrzyskie (16).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Chrobotek alpejski tworzy wyraźne, niemal kuliste poduszki o bardzo gęstym rozgałęzieniu, a końce jego gałązek nie brunatnieją. Chrobotek leśny ma brunatne końce gałązek odgięte na jedną stronę i żółtozieloną lub szarozieloną barwę.
Chrobotek reniferowy jest jasnoszary, a brunatne końce jego gałązek odginają się w jedną stronę. Chrobotek alpejski tworzy zwarte, kuliste poduszki, z góry wyraźnie gęściej rozgałęzione, a końcówki gałązek pozostają jasne.
Więcej z kategorii Porosty
