
Zdjęcie: Sava Krstic (sava) · CC BY-SA 3.0 · źródło: Wikimedia Commons
Zdjęcie: Gustaf Fredell · CC BY 4.0 · źródło: iNaturalist
Cheilymenia stercorea
Cheilymenia stercorea
Drobne, siedzące miseczki 2–5 mm, płytkie do tarczowatych, wewnątrz pomarańczowe, z zewnątrz pokryte żółtobrązowymi, szczeciniastymi włoskami. Rośnie pojedynczo lub gromadnie na odchodach roślinożerców, zwłaszcza krowich; niejadalny ze względu na podłoże.
Na co patrzeć
Sezon
W Polsce
18 stwierdzeń z Polski, z 5 województw — w bazie GBIF, która gromadzi m.in. obserwacje z iNaturalist i okazy z kolekcji zielnikowych.
Ostatnie: 2006 r.
Najwięcej stwierdzeń: lubelskie (2), podlaskie (2), dolnośląskie (1).
Stan na 18 października 2026. Mapa pokazuje, gdzie grzyb zgłaszano, a nie gdzie rośnie — tam, gdzie mniej osób fotografuje grzyby, stwierdzeń jest mniej. Zobacz stwierdzenia w GBIF
Łatwo pomylić z
Podobne gatunki wskazane w opisach Wikipedii — sprawdź różnice, zanim zdecydujesz.
Cheilymenia theleboloides jest bladożółtawa, ma niepozorne, niemal szkliste włoski i trafia się rzadko na końskim nawozie. Cheilymenia stercorea ma pomarańczowe wnętrze i wyraźne, żółtobrązowe, szczeciniaste włoski na zewnętrznej stronie.
Nawozówka bydlęca nie ma włosków na brzegu, a jej zewnętrzna strona jest ziarnista i chropowata. Cheilymenia stercorea jest z zewnątrz pokryta żółtobrązowymi szczecinkami; obie tworzą pomarańczowe miseczki na krowim łajnie.
Włośniczka tarczowata ma brzeg obsadzony sztywnymi, brązowoczarnymi rzęskami i rośnie na butwiejącym drewnie, nigdy na łajnie. Cheilymenia stercorea jest mniejsza, ma żółtobrązowe włoski i wyrasta z odchodów roślinożerców, zwłaszcza krowich.
