Częsta pomyłka
Zasłonak śluzowaty czy zasłonak łzawy?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnyZasłonak łzawy to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także zasłonak śluzowaty to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Zasłonaka śluzowatego od zasłonaka łzawego pewnie odróżnia dopiero mikroskop. Oba mają bardzo śliski kapelusz; łzawy bywa oliwkowy lub szary, z różowofioletowymi ostrzami blaszek i miodowym zapachem, a śluzowaty jest żółtopomarańczowy, z fioletową zasnówką pękającą w pasy.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Zasłonak śluzowaty
Kapelusz 4–12 cm z tępym garbem, żółtopomarańczowy do brązowopomarańczowego, w wilgoci bardzo śliski. Miodowy trzon okrywa fioletowa zasnówka, która zasychając pęka w szerokie pasy. Rośnie pod świerkami od lipca do listopada; uchodzi za jadalny, ale łatwo go pomylić z trującymi zasłonakami.
Więcej o gatunku →Zasłonak łzawy
Kapelusz 3–8 cm, bardzo śliski, oliwkowy lub szary do ochrowobrązowego, u młodych z różowofioletowym brzegiem. Blaszki z szarych stają się rdzawe i mają różowofioletowe ostrza; śliski trzon poniżej strefy pierścieniowej bywa niebieskofioletowy, a miąższ lekko pachnie miodem. Rośnie od sierpnia do października; niejadalny.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Zasłonak łzawy (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.