Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Częsta pomyłka

Zasłonak purpurowiejący czy zasłonak różowonogi?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Zasłonak różowonogi to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.

Także zasłonak purpurowiejący to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Zasłonak purpurowiejący bardzo przypomina zasłonaka różowonogiego – u obu blaszki, trzon i miąższ po zgnieceniu barwią się winnoczerwono. Purpurowiejący jest jednak ciemniejszy, ma wyraźniej bulwiasty trzon i nie trzyma się brzóz; różowonogi rośnie głównie pod brzozami i pachnie miodem.

Cechy obok siebie

CechaZasłonak purpurowiejącyZasłonak różowonogi
Jadalnośćwarunkowo jadalnyniejadalny
Kolor kapeluszabrązowybrązowy
Spód kapeluszablaszkiblaszki
Siedliskolas iglasty, las liściastylas liściasty, las mieszany, łąka
Sezonsie–paźsie–paź
KategoriaZasłonakiZasłonaki

Sezon

Zasłonak purpurowiejący
Zasłonak różowonogi

Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Zasłonak purpurowiejący

Lepki kapelusz 5–11 cm, ochrowobrązowy do czerwonobrązowego; blaszki niebieskofioletowe, potem brązowofioletowe. Znakiem rozpoznawczym jest winnoczerwone przebarwianie blaszek, trzonu i miąższu po ucisku lub przekrojeniu. Rośnie głównie pod jodłą i sosną; bywa opisywany jako jadalny, lecz łatwo go pomylić z trującymi zasłonakami.

Więcej o gatunku →

Zasłonak różowonogi

Lepki kapelusz 4–8 cm, bladoochrowy do srebrzystogliniastego, rzadko z fioletowym nalotem. Blaszki, trzon i miąższ po zgnieceniu barwią się winnofioletowo, a miąższ pachnie miodem. Rośnie głównie pod brzozami, w lasach i na polanach; niejadalny, w Polsce wymierający.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Zasłonak różowonogi (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.