Częsta pomyłka
Sromotnik smrodliwy czy sromotnik fiołkowy?
Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.
warunkowo jadalny
niejadalnySromotnik fiołkowy to gatunek niejadalny — bez wartości kulinarnej albo o niepewnej jadalności. W atlasie „niejadalny” nie znaczy „bezpieczny”: jeśli nie masz pewności, co znalazłeś, nie zbieraj go.
Także sromotnik smrodliwy to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.
Jak je odróżnić
Sromotnik fiołkowy wygląda jak sromotnik smrodliwy, ale ma różowawe do fioletowych jajo i pochwę u nasady oraz słabszy zapach; rośnie na piaszczystych wydmach nad Bałtykiem. Sromotnik smrodliwy ma białą pochwę i jest pospolity w lasach i parkach.
Cechy obok siebie
Sezon
Oba gatunki owocują od lipca do października — wtedy łatwo o pomyłkę.
Opisy
Sromotnik smrodliwy
Z białego „czarciego jaja” (4–6 cm), połączonego z podłożem grubymi sznurami grzybni, wyrasta biały, gąbczasty trzon do 30 cm z oślizgłą, oliwkową i cuchnącą główką. Pospolity w lasach, parkach i zaroślach od lata do późnej jesieni. Jadalne są tylko młode jaja; dojrzały owocnik odstrasza odorem.
Więcej o gatunku →Sromotnik fiołkowy
Przypomina sromotnika smrodliwego, ale jajo i pochwa u nasady są różowawe do fioletowych, a zapach słabszy. Biały, gąbczasty i bardzo kruchy trzon ma zwykle 6–10 cm, główkę okrywa oliwkowy śluz. Rośnie latem i jesienią na suchych, piaszczystych wydmach nad Bałtykiem. Bardzo rzadki, niejadalny.
Więcej o gatunku →Te gatunki zestawiają artykuły Wikipedii: Sromotnik fiołkowy (pl), Phallus hadriani (en), Sromotnik smrodliwy (pl), Phallus impudicus (en). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.