Łatwo pomylić
Wszystkie pomyłki

Groźna pomyłka

Koralówka żółta czy koralówka blada?

Jak je odróżnić: cechy obu gatunków obok siebie, ich sezon i siedlisko.

Koralówka blada to gatunek trujący. Jeśli nie masz pewności, który z nich znalazłeś, nie zbieraj go — a zebrane grzyby pokaż grzyboznawcy w stacji sanepidu. Przy podejrzeniu zatrucia dzwoń na 112.

Także koralówka żółta to gatunek tylko warunkowo jadalny — jadalny pod pewnym warunkiem albo budzący wątpliwości źródeł. Przeczytaj jego opis, zanim go zbierzesz.

Jak je odróżnić

Koralówka żółta ma lśniąco żółte gałązki, które po ucisku na chwilę brązowieją, a ich końce nigdy nie są liliowe. Koralówka blada ma barwę kawy z mlekiem i różowofioletowe końce gałązek, a jej miąższ pachnie przyprawą maggi; jest trująca.

Cechy obok siebie

CechaKoralówka żółtaKoralówka blada
Jadalnośćwarunkowo jadalnytrujący
Barważółtybrązowy
Siedliskolas liściasty, las mieszanylas liściasty, las iglasty
Sezonsie–paźsie–paź
KategoriaKoralówkowatePozostałe

Sezon

Koralówka żółta
Koralówka blada

Oba gatunki owocują od sierpnia do października — wtedy łatwo o pomyłkę.

Opisy

Koralówka żółta

Okazały, owalny krzaczek do 12 cm z krótkiego, grubego trzonu; podstawa biaława, gałązki lśniąco żółte, po ucisku na chwilę brązowieją, a ich końce mają kilka tępych ząbków. Miąższ biały, pachnący rzodkwią. Pojawia się od sierpnia do października pod bukami w lasach liściastych i mieszanych. Uznawana za jadalną, ale łatwo ją pomylić z trującą koralówką strojną.

Więcej o gatunku →

Koralówka blada

Duży, krzaczasty owocnik 8–18 cm, za młodu przypominający kalafior, później barwy kawy z mlekiem z brązowymi cętkami, o jaśniejszej nasadzie i różowofioletowych końcach gałązek. Miąższ biały, kruchy, gorzkawy, pachnący przyprawą maggi. Rośnie głównie w górskich buczynach. Trująca – zjedzona w większej ilości wywołuje biegunkę.

Więcej o gatunku →

Te gatunki zestawia artykuł Wikipedii: Koralówka blada (pl). Wskazówki, jak je odróżnić, napisaliśmy własnymi słowami.

Inne pomyłki z tymi gatunkami

Atlas pomaga zawęzić poszukiwania, ale nie zastąpi oceny grzyba na żywo. Nigdy nie jedz grzyba rozpoznanego wyłącznie z atlasu — w razie wątpliwości pokaż go grzyboznawcy w stacji sanepidu. Podejrzenie zatrucia: dzwoń na 112.